به گزارش پایگاه خبری معاصر
به گزارش خبرفوری، با این حال، آنچه در پنج سال گذشته این پرونده را از سایر دعاوی حقوقی متمایز کرده، فهرست بلندبالای افرادی است که مستقیما با اپستین در ارتباط بودند و اکنون در شرایطی غریب یا مشکوک جان باختهاند؛ واقعیتی که به سوخت موتور نظریههای توطئه در فضای عمومی جهان تبدیل شده است.
پرونده دنیل سیاد؛ جدیدترین ابهام در پاریس
تازهترین مورد از این مرگهای جنجالی، به اواخر ژوئیه ۲۰۲۶ بازمیگردد؛ زمانی که «دنیل سیاد»، مدلیاب سوئدی فرانسوی که نقش کلیدی در تأمین زنان برای شبکههای اپستین داشت، در ۶۸ سالگی در حومه پاریس جان سپرد. سیاد، که نامش در بیش از هزار سند مرتبط با اپستین به چشم میخورد، در زمان مرگ تحت تحقیقات جدی برای قاچاق انسان قرار داشت.
بیشتر بخوانید:
تصویر عزیزه الاحمدی؛ زن دربار پادشاهی عربستان در حمام اپستین
تصویر همسر نتانیاهو و جفری اپستین در مهمانی شخصی | عکسها از شدت غیراخلاقی بودن قابل انتشار نیست!
ترامپ در قتل اپستین دست داشت؟ | جفری اپستین قبل از خودکشی، وسواس زیادی برای سرنگونی ترامپ داشت
اگرچه روایت رسمی اولیه «حمله قلبی» را عامل مرگ اعلام کرده، اما اطرافیان او با اشاره به سبک زندگی سالم سیاد، این روایت را زیر سوال بردهاند. دادستانی نانتره اکنون با گشودن پروندهای قضایی، دستور کالبدشکافی داده است؛ تحقیقی که میتواند زوایای تازهای از چگونگی فعالیت این «قاچاقچی حرفهای» و ارتباطاتش با اپستین را روشن کند.
حلقههای درونی: از اپستین تا برونل
مرگ خود جفری اپستین در سال ۲۰۱۹ در سلول زندان، نقطه عطفی در تاریخ قضایی آمریکا بود. با وجود گزارشهای رسمی مبنی بر «خودکشی»، همزمانی آن با اختلال دوربینهای نظارتی و خواب مأموران زندان، روایت رسمی را برای افکار عمومی غیرقابلپذیرش کرد. این الگو، تنها سه سال بعد در مورد «ژانلوک برونل»، مدیر آژانس مدلینگ فرانسوی، تکرار شد. برونل که به اتهام تجاوز و قاچاق در زندان پاریس بازداشت بود، به همان شیوهای که اپستین جان باخته بود – یعنی حلقآویز شدن در سلول – پیدا شد. این مرگها، شائبه حذف مهرههای کلیدی برای جلوگیری از افشاگریهای گستردهتر علیه نخبگان جهانی را تقویت کرده است.
مارک میدلتون؛ روایتی فراتر از باور
شاید هیچ مرگی به اندازه «مارک میدلتون»، وکیل آمریکایی مرتبط با بیل کلینتون، شکبرانگیز نباشد. جسد میدلتون ۵۹ ساله در آرکانزاس در حالی پیدا شد که همزمان آثار خفگی با طناب و اصابت گلوله به قفسه سینهاش دیده میشد. با وجود اینکه پزشک قانونی پرونده را خودکشی اعلام کرد، همکاران او با بیان اینکه میدلتون «از اسلحه متنفر بود» و توانایی جسمی چنین اقدام پیچیدهای را نداشت، روایت خودکشی را «کاملا غیرواقعی» میدانند. این مرگ نمونهای کلاسیک از شکاف میان نتایج پزشکی قانونی و واقعیتهای میدانی است که ذهن ناظران را به خود مشغول کرده است.
ردپای حقیقت در «دفترچه سیاه»
نگاهی به گذشته، اسامی دیگری را نیز برملا میکند. «آلفردو رودریگز»، پیشخدمت پیشین اپستین، پیش از مرگش در سال ۲۰۱۴ مدعی بود که برای حفظ جانش، دفترچه سیاه اپستین را بهعنوان «بیمه» نزد خود نگه داشته است. او بیم آن داشت که اپستین وی را «ناپدید» کند. یا «جو ریکری»، کارآگاهی که برای نخستین بار در دهه ۲۰۰۰ پرونده پالمبیچ را بررسی کرد و پیش از مرگ زودهنگامش در سال ۲۰۱۸، از فشارهای سیاسی گسترده برای مسکوت گذاشتن پرونده سخن گفته بود.
اگرچه برای تکتک این موارد، گزارشهای پزشکی قانونی وجود دارد و هیچ مدرک مستقیمی مبنی بر وجود یک «جوخه حذف» سازمانیافته ارائه نشده است، اما تجمع این مرگها در اطراف یک هسته مرکزی، تصادفی به نظر نمیرسد. این مرگها، فارغ از علل بیولوژیکی یا خودخواسته، به نمادی از قدرتِ پشتپردهای تبدیل شدهاند که به نظر میرسد حتی پس از فروپاشی شبکه اپستین، همچنان بر سر این پرونده سایه افکنده است. هر یک از این جانباختگان، قطعهای از پازلی بودند که اکنون با رفتنشان، احتمالاً برای همیشه در هالهای از ابهام باقی خواهد ماند.